กลางวันแสก ๆ

เรื่องเล่าผีเฮี้ยนนี้เป็นเรื่องเล่าจากประสบการณ์ของฮาย ที่ได้ประสบพบเจอกับเรื่องราวหลอน ๆ ภายในที่ทำงาน ซึ่งเธอเองนั้นก็ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน และก็ไม่คิดว่าจะได้เจอกับตัวเองด้วย

ในตอนที่ฮายเรียนจบมาใหม่ ๆ เธอก็ยังไม่มีงานทำ ถึงแม้ว่าจะพยายามหางานในสายงานที่ตัวเองเรียนจบมาแล้วแต่ก็ยังไม่ได้งานสักที จึงทำให้เธอตัดสินใจที่จะสมัครงานที่ตัวเองพอจะทำได้ไปก่อนเพื่อไม่ให้เป็นการเดือดร้อนต่อที่บ้าน แล้วต่อมาฮายก็ได้ทำงานที่บริษัทขนส่งเล็ก ๆ แห่งหนึ่งซึ่งอยู่แถวชานเมือง ฮายได้เข้าไปทำงานในฐานะลูกจ้างที่มีหน้าที่คอยเช็คสินค้าต่าง ๆ ให้ครบก่อนที่รถจะมารับเอาสินค้าไป มันเป็นงานง่าย ๆ ที่ไม่ต้องคิดอะไรมากจึงทำให้ค่าจ้างที่ได้มานั้นก็ไม่ได้สูงมากเช่นกัน ฮายเป็นน้องใหม่ในที่ทำงานจึงโดนแซวอยู่หลายครั้งในเวลาที่ทำงานผิดพลาดหรือไม่ถูกต้อง แต่คนก็แซวด้วยความเอ็นดูและสอนงานให้เธอทุก ๆ ครั้ง ทำให้เธอรู้สึกว่าพี่ในที่ทำงานนั้นเป็นกันเองและใจดีมาก ๆ โดยเฉพาะกบ ที่แสดงท่าทางออกอาการชัดเจนว่ามีความสนใจในตัวฮายมากกว่าเพื่อนร่วมงาน แต่ถึงอย่างนั้นกบก็ไม่ได้จีบฮายแบบตรง ๆ จะเป็นการจีบในลักษณะที่แสดงถึงความห่วงใยในฐานะของพี่น้องมากกว่า

กลางวันแสกๆ

วันหนึ่งฮายต้องสลับเวรมาอยู่ดึกซึ่งต้องอยู่จนถึงเช้า กบก็อาสาแลกเวรกับธงเพื่อมาอยู่เป็นเพื่อนกับฮาย คืนนั้นกบและฮายก็อยู่เวรในช่วงเวรดึกด้วยกัน ฮายสังเกตเห็นว่ากบนั้นมีท่าทางแปลก ๆ ไปตั้งแต่เมื่อช่วงเย็นแล้ว ไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยชวนคุยเหมือนเมื่อก่อน “พี่กบมีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าคะ? เห็นเงียบ ๆ ไป” ฮายถามด้วยความเป็นห่วง กบหันมามองแล้วยิ้มให้ฮายเล็กน้อยและส่ายหน้าแทนคำตอบว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไร ประมาณเที่ยงคืนกว่า ๆ รถส่งของก็เข้ามาส่งของที่จุดหมายปลายทางที่สำนักงานของฮาย ฮายก็ทำหน้าที่ออกไปเช็คของตามปกติ น่าแปลกตรงที่กบไม่ยอมตามเธอออกมาด้วย ฮายเข้าไปในห้องพักพนักงานเพื่อไปตามกบ และก็เห็นว่าเขาเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ “โทษทีนะ…พอดีพี่รู้สึกไม่ค่อยสบาย มาตามพี่ใช่ไหม? ไป..ไปเช็คของกัน” ฮายก็เดินไปหยิบเอกสารของตัวเอง ตั้งแต่คืนนั้นมาฮายก็เริ่มรู้สึกถึงพฤติกรรมแปลก ๆ ของกบที่ต่างไปจากเมื่อก่อนและไม่ปกติเลย

กบไม่มาทำงานติดต่อกันถึง 2 วัน ซึ่งสร้างความประหลาดใจให้กับฮายเป็นอย่างมาก ช่วงพักเที่ยงของวันที่ 3 ที่กบไม่ได้มาทำงาน ฮายก็เลยถามนันท์ว่าทำไมกบถึงไม่มาทำงาน นันท์บอกว่า “ไม่รู้เหรอว่าพี่กบแกมีปัญหาที่บ้านน่ะ เป็นแบบนี้ทุกทีเลยนะ พอถึงช่วงนี้” “ช่วงนี้…ช่วงนี้คือยังไงเหรอคะ?” “ก็ช่วงเปิดเทอมลูกเขาน่ะ เขามีภาระค่าใช้จ่ายเยอะ” ฮายที่ได้ยินก็ตกใจเล็กน้อยที่ได้รู้ว่ากบมีลูกแล้ว นันท์ยังบอกอีกว่ากบนั้นเลิกกับเมียเก่าไปนานมากแล้ว หลังจากนั้นไปอีกประมาณเกือบ 1 อาทิตย์ ฮายก็ได้เจอกบอีกครั้งในสภาพที่ดูโทรมมาก ๆ เหมือนกับคนอดหลับอดนอน หน้าตาคล้ำดูไม่มีความสุขเลย “เป็นอะไรหรือเปล่าคะ? เหมือนไม่ค่อยสบายเลย” กบหันมามองหน้าฮาย เขายิ้มให้แล้วไม่ได้พูดอะไรต่อ วันนั้นกบไม่ได้ออกไปกินมื้อเที่ยงเหมือนกับคนอื่น ๆ ฮายมีความรู้สึกแปลก ๆ เลยชวนนันท์ พี่ที่ทำงานคนที่เธอสนิทที่สุดให้ไปดูกบที่ห้องเก็บของด้วยกัน “หนูออกมาจากห้องก็รู้สึกว่าแกดูแปลก ๆ ตั้งแต่เช้าแล้วนะคะ” “เขาอาจจะเอาข้าวกล่องมากินด้วยหรือเปล่า” คำพูดของนันท์ทำให้ฮายคิดขึ้นมาได้ว่ากบอาจจะห่อข้าวมากินที่ทำงาน เพื่อเช็คให้ชัวร์ว่าความคิดของตัวเองนั้นถูกต้องทั้งสองคนฮายและนันท์ก็เลยตัดสินใจที่จะเดินไปดูกบที่ห้องเก็บของ

กลางวันแสกๆ

เมื่อไปถึงหน้าประตูห้องเก็บของทั้งสองก็เห็นว่าห้องนั้นปิดไฟอยู่ จึงเปิดประตูเข้าไปดู ทันทีที่เปิดไฟฮายและนันท์ก็ได้เห็นภาพที่สยดสยอง พวกเขาเห็นกบกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ประจำที่โต๊ะทำงานของคนที่มาเข้าเวร หน้าของกบนั้นหันข้างไปอีกทางหนึ่งพร้อมกับรอยเลือดที่ไหลออกมาจากรูบนหัว ทั้งสองตกใจเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฮายเองก็ไม่เคยเจอเหตุการณ์อะไรแบบนี้ทำให้เธอจำรายละเอียดในช่วงเวลานั้นได้ไม่ค่อยดีมากนักหรือจะเรียกว่าขวัญเสียไปก็ได้ เรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นไม่มีใครรู้ไม่มีใครได้ยินเลย แล้วห้องเก็บของก็อยู่ห่างจากออฟฟิศเลยทำให้ทุกคนไม่ได้ให้ความสนใจสักเท่าไหร่ ภายหลังก็ได้รู้ว่ากบนั้นได้เจอกับลูกและเมียเก่าของเขาที่เป็นคนจัดการทุกอย่าง กบมีปัญหากับเมียเก่า เธอมาถามถึงหนี้สินต่าง ๆ ที่ยังไม่จ่าย ทำให้กบเครียดมาก ๆ และเขาก็คิดหาทางออกให้กับชีวิตของตัวเองโดยการฆ่าตัวตาย 

วันหนึ่งฮายและพี่ที่ทำงานอีกคนก็ถูกปรับเวลาให้เข้าเวรพร้อมกัน 2 คน แต่พี่อีกคนนั้นบอกว่าเธอมีธุระที่ต้องไปทำ อาจจะเข้าช้ากว่าปกติ “ฮายอยู่คนเดียวได้ใช่ไหม?” ฮายตอบพี่ที่เข้าเวรด้วยกันว่า “สบายมากค่ะ” ฮายพูดออกไปแบบนั้น จริง ๆ แล้วเธอก็ไม่ได้รู้สึกสบายใจจริง ๆ วันนั้นฮายก็เข้าเวรของตัวเองตามปกติ ทุกอย่างก็ดำเนินไปเรื่อย ๆ ไม่ได้มีอะไร เมื่อถึงเวลาพักเที่ยงฮายก็กำลังจะออกจากห้องเก็บของเพื่อไปกินมื้อเที่ยงตามปกติ จู่ ๆ ก็มีเสียงชักปืนออกมาในตอนที่เธอลุกออกจากโต๊ะและกำลังจะเดินไปที่ประตู พอกลับไปมองก็เห็นเป็นร่างของกบกำลังมองมาที่ตัวเองซึ่งทำให้ฮายตกใจเป็นอย่างมาก ฮายได้ยินเสียงปืนและได้เห็นใบหน้าของกบตอนที่ยิงตัวเอง ทั้งสีหน้าท่าทางต่าง ๆ แสดงให้เธอเห็นและได้ยินอย่างชัดเจน แม้แต่เสียงลมหายใจของกบเฮือกสุดท้ายเธอก็ได้ยิน ฮายรู้สึกเหมือนจะเป็นลมและเพิ่งเข้าใจความรู้สึกของคนที่เจอผีว่าเป็นยังไง แล้วตอนนี้ตัวเองก็ได้เห็น เหมือนกับว่ากบนั้นต้องการให้ทุกคนได้รับรู้ว่าช่วงเวลาที่เขาตายนั้นมันทรมานมากแค่ไหน หลังจากนั้นทุกคนก็ได้จัดให้มีการทำบุญใหญ่ที่ห้องเก็บของนั้น และสุดท้ายก็ต้องเลิกใช้ห้องเก็บของนั้นไป จึงทำให้ห้องเก็บของนั้นถูกปิดตายเอาไว้แบบไม่ได้ใช้งาน เหตุการณ์ในวันนั้นจึงทำให้ฮายตัดสินใจไปทำบุญให้กับกบ และหันไปถือศีลปฏิบัติธรรมผ่อนคลายจิตใจมากขึ้น

กลางวันแสกๆ

ฝากถอนไม่มีขั้นต่ํา วอเลท

บทความอื่นๆ